ژان وینر (یا وینر) (۱۹ مارس ۱۸۹۶، منطقه چهاردهم پاریس - ۸ ژوئن ۱۹۸۲، پاریس) پیانیست و آهنگساز فرانسوی بود.

وینر در کنسرواتوار پاریس آموزش دید، جایی که در کنار داریوش میلهود تحصیل کرد و با اریک ساتی کار کرد. او سپس به عنوان امپرساریو کنسرت، آهنگساز و پیانیست مشغول به کار شد. او پیانیست خانگی در بار گایا و بعداً در Le Boeuf sur le Toit بود. در سال 1924، یک برخورد تصادفی با کلمنت دوست(که جانشین او در Le Boeuf شد) او را وارد دنیای موسیقی محبوب کرد. وینر که قبلاً از علاقه مندان به جاز بود، با Doucet در سالن موسیقی اروپا به عنوان یک دوتایی پیانو، با نام "Wiener et Doucet" که در آن موسیقی کلاسیک، رقص داغ و جاز اجرا می کردند به شهرت رسید. این دو دوست بین سال‌های 1925 و 1937 دوتایی بسیاری را ضبط کردند. پس از پایان جنگ در سال 1945، وینر کاملاً خود را وقف آهنگسازی کرد، به‌ویژه موسیقی فیلم (در حال کار بر روی موارد بیشتری بود.یک 300)، و همچنین موسیقی تم آغازین برای برنامه تاریخ فیلم ORTF "تاریخ بی زبان" (تاریخ بدون کلام).

او در ترویج موسیقی جدید، هم توسط دوستانش در Les Six (Milhaud، Poulenc و غیره)، و هم توسط آهنگسازانی مانند Schoenberg، Berg و Webern، اهمیت زیادی داشت. آهنگ‌های او شامل استفاده از جاز است که از شوخ طبعی و ظرافت فرانسوی مطلع شده است.

دختر او، الیزابت وینر، بازیگر، خواننده و خواننده و ترانه سرا استr

ژان وینر خاطرات خود را در سال 1978 با نام Allegro Appassionato منتشر کرد.

منبع: مقاله "Jean Wiener" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.