اوچیدا در اوایل دهه 1920 کار خود را در استودیو تایکاتسو آغاز کرد، اما در نیک کاتسو به شهرت رسید و آثار ادبی را با فیلمنامه نویس یاسوتارو یاگی به سبک رئالیستی اقتباس کرد. فیلم سال 1929 او یک عروسک زنده (Ikeru ningyo) به عنوان چهارمین فیلم برتر سال توسط مجله سینمایی Kinema Junpo انتخاب شد. در بسیاری از فیلم های دهه 1930 او ایسامو کوسوگی بازیگر نقش آفرینی می کرد. یکی از این آثار، پلیس (Keisatsukan)، "باندهای بسیار شیک" نامیده شده است.این فیلم تنها فیلم صامت کامل بازمانده اوچیدا است. اوچیدا از فیلم‌های گانگستری هالیوود و تکنیک‌های اکسپرسیونیستی در داستانی از یک پلیس جوان که دوست قدیمی‌اش را ردیابی می‌کند که اکنون یک جنایتکار است، وام گرفته است. از زمان Kinema Junpo Jinsei Gekijo را به عنوان فیلم شماره دو 1936، Karininaki Zenshin را به عنوان بهترین فیلم 1937، و Tsuchi را به عنوان بهترین فیلم سال 1939 انتخاب کرد. فیلم دوم به دلیل به تصویر کشیدن واقع گرایانه از زندگی کشاورزان مستأجر فقیر دوره میجی مورد تحسین قرار گرفت. متأسفانه تعداد کمی از آثار قبل از جنگ اوچیدا به طور کامل باقی مانده است.

در سال 1941، اوچیدا استودیوی نیک کاتسو را ترک کرد و پس از ناکامی در راه اندازی شرکت تولیدی خود، در سال 1943 شروع به کار با این گروه کرد.انجمن فیلم Manchukuo، اگرچه او هرگز فیلمی را در آنجا تکمیل نکرد. در سال 1945 اسیر شد و تا سال 1954 در منچوری نگهداری شد و به ژاپن بازگشت.

پس از بازگشت به استودیو Toei پیوست. فیلم‌های او پس از جنگ، یک سبک ژانر قوی را نشان می‌دهند که مضامین قابل تشخیصی ندارد، دقیقاً مانند بسیاری از کارگردانان عصر طلایی هالیوود. اوچیدا بدون زحمت درام‌های مجلسی، کمدی‌ها و حماسه‌های سامورایی را کارگردانی می‌کرد، اغلب رنگی و با جلوه‌ای رو به جلو.دوز به دنبال کنایه.