خط داستانی
«نقطهٔ ثابت» بازنگری قطعی باربارا همیور درباره فمینیسم فرهنگی دهه هفتاد است. او به طور صریح تصویر دوستی که در زیر آفتاب میگذرد و پیادهروی کنار هم را در کنار واقعیت خشن یک فرد جمعآوری زباله در خیابان نیویورک میگذارد؛ چرخ دستی خرید را میکشد و به کانتینر زباله بعدی میرود. جهانبینی ما باید هر دو واقعیت را دربرگیرد؛ امتیاز دادن نباید دید را پنهان کند.