خط داستانی
در سال ۱۹۹۹ یک سیم شیشه ای از تایلند به ویتنام و از آنجا به کامبوج کشیده شد. ریتی پنه کارهای انجامشده در کامبوج را نشان میدهد تا جامعهٔ خمر را به «دنیای مدرن» وصل کند. کشاورزان، سربازان و کودکان برای امرار معاش کار میکنند و جمجمهها و استخوانهای بهجامانده از رژیم پولو مطرح را میتوان دید. ترس در ذهنشان به وسیلهٔ پنه در این مستند به تصویر کشیده میشود. مانند دیگر آثار پنه، این فیلم با مردم خود سروکار دارد. من خیلی آن را دوست دارم! فیلم در سال ۱۹۹۹ در جشنوارههای ویژن دو رِ٬ نیون و سینما دو ریال جایزه گرفت.
