خط داستانی
کوسوو در بهار سال هزار و هیم سال دو هزار. زمستان به پایان رسیده اما از نظر جوی تنها. خرابی ها و درد. آثار ویرانی در چشم انداز آفتابی. زخم هایی که هرگز خوب نمی شوند، حرکات ترد و مبهم آغاز جدید. پارادوکس ها. به صورت سیاه و سفید با تصاویر حافظه شکسته در رنگ. دو واژه: دِکا و فِمِیتِ، معانی آن ها فرزندان در سرو و آلبانیایی است. این تعابیر جایی در واژه نامه غیرمنطق جنگ ندارد. با این حال فرزندان بی پناه ترین قربانیان این جنگ هستند که توسط نفرت دیوانه حکومت می شود. رنج آنان فصل فراموش نشدنیِ تاریخ در پایان قرن است، سپیده دم هزاره جدید. بسارته، ویولتا، ادموند و ولدرین، میلـیانا و یلِنا فرزندان آلبانیایی و سروب هستند و فیلم داستانشان را با تصاویر سوپر هشت رنگی که خود کودکان گرفته اند به صورت سیاه و سفید روایت می کند.
