خط داستانی
امیر که در اوج جنگ داخلی افغانستان در دهه هشتاد تیر خورده است، زندگی پناهندگان افغان را که در اطراف شهر پشاور در پاکستان شمالی زندگی می کنند از طریق تجربیات موسیقیدان امیر بررسی و به تصویر می کشد. آرزوهای پناهندگان افغان از طریق ترانه های سیاسی شان که به جنگ داخلی افغانستان، تبعید، ملی گرایی افغان و انقلاب اسلامی می پردازد بیان می شود. در شرایط پرتنش و تراژیک، موسیقی می تواند به صورت مستقیم به تقویت همبستگی و کارکردی کاتارسیس استفاده شود.
