خط داستانی
در تصویر گرم او از دلتای میسیسیپی، مردمشناس و فیلمساز ویلیام فریس با افسانه موسیقی بی.بی. کینگ و دیگر ساکنان جنوب عمیق نشسته و درباره بلوز صحبت میکند. با مصاحبه از موسیقیدانان محلی که از زندانیان در زندان پارچمن تا یک آرایشگر با استعداد گیتار نوازی را شامل میشود، فریس متوجه میشود که این ژانر نمیتواند به یک تعریف یا منبع واحد محدود شود. بلوز به عنوان یک احساس مسری در این سرزمین نفوذ کرده است، که در نتهای موسیقایی از سازهای بداههای مانند جارو و تبر، علاوه بر گیتارها، شنیده میشود.
