خط داستانی
در آغاز دهه شصت، هزاران پرتغالی از طریق شبنامهها و مسیرهای زیرزمینی به فرانسه میرسیدند. آنها از فقر، جنگ و سرکوب میگریختند. به عنوان اموال دستنخورده برای آدمربایان بیرحم، باید از طریق قلمرو ایبریا با تعقیب نیروهای پلیس پرتغال و اسپانیا عبور میکردند. برای بسیاری، سفر به فرانسه به فاجعهای بدل میشد. به عنوان کودکی در یک اردوگاه بیخانمانی، نویسنده به یاد میآورد که درباره این طوفانهای وحشتناک شنیده است. سی سال بعد، او به جستوجوی داستانهای دوران کودکیاش میرود و میخواهد بفهمد چه چیزی باعث این مهاجرت بیسابقه شد که به عنوان «رأیگیری از راه پیاده» در برابر سالازار شناخته میشد. بین یادآوریهای کودکانه و پژوهش تاریخی، او به دنبال تصاویر این خروج عظیم از اروپا بعد از جنگ میگردد که بزرگترین خروج در بازه پس از جنگ است.
