خط داستانی
با کشف ویدئو آرشیو از دوران کودکی، باربارا لاگو مایتیالی از کودکی خود را بازمیسازد و بر بدنشان که از محبت ها، تخیلات و گذر زمان عبور کرده است فکر میکند. در این مواد صمیمی، امکان تفکر درباره جنسیتهای ناسازگار، رابطه بین فناوری و بدن انسان، زبان و کودکی مییابد. تصاویر آنچه را که نمی توان نامید به تصویر میکشند و برای امکان تغییر شکل تجزیهای و ذهنی آماده میشوند. جاناتان/یون جسمی است خارج از همسرسازی اجتماعی. چنین جسمی در جوامع معاصر چگونه رشد میکند؟
