خط داستانی
این یک مراقبه شاعرانه درباره از دست دادن و اندوه در مواجهه با عدم قطعیت است. در یک دنبالهای رویاگونه از لحظات نمادین زندگیشده توسط سه شخصیت زن — مادر، دختر و دوستدختر کوچک — فیلم بیننده را از بار غم با وزن خاطره به تأیید شاد زندگی با وجود شکنندگیاش میبرد. فیلم به ذهن ناخودآگاه شخصیتها با کمترین کنش و دیالوگ دست مییابد. تنها صدای کودکان شنیده میشود. رقصهای سنتی کودکان و موسیقی زهی چینی توسط مادر به این روایت تصویری طعم فرهنگی غنی میبخشند و داستانی با تفسیرهای چندگانه را باز میگذارد.