Rabble Rousers: Frances Goldin and the Fight for Cooper Square

در سال ۱۹۵۹، شهر نیویورک «طرح پاک‌سازی حلبی‌آباد» رابرت موزس را اعلام کرد که قرار بود ۲۴۰۰ خانواده کارگری و مهاجر و ده‌ها کسب‌وکار را از بخش کوپر اسکوئر در منهتن شرقی آواره کند. فرانسیس گلدین و همسایگانش با این باور که نوسازی شهری باید به سود ساکنان باشد - نه آواره کردن آنها - کمیته کوپر اسکوئر را تشکیل دادند و کمپینی برای نجات محله راه انداختند. آنها طی پنج دهه با سیاستمداران، سازندگان، فرار سفیدپوستان، رهاسازی دولتی، ویرانی، خشونت، آتش‌سوزی عمدی، مواد مخدر و اعیان‌سازی - نیروهای چرخه‌ای که بسیاری از محله‌های کارگری در سراسر آمریکا را نابود کرده‌اند - جنگیدند. از طریق سازماندهی سرسختانه و صدها جلسه مردمی، نه تنها مواضع خود را حفظ کردند، بلکه چشم‌اندازی از کنترل جامعه را توسعه دادند. پنجاه و سه سال بعد، آنها اولین تراست زمین جامعه‌ای ایالت را تأسیس کردند - محله‌ای متنوع و دائماً مقرون‌به‌صرفه در قلب «پایتخت املاک و مستغلات جهان».