خط داستانی
در چهار دههٔ فعالیت هنری خود از نخستین «فیلمِ نویسنده» وی با عنوان «پرواز ای کار» (۱۹۷۴)، شوویزبِل تنها حدود پانزده فیلم بلند و کوتاه ساخته است و غالباً از تکنیک نقاشی آکریلیکِ متحرک استفاده میکند. ضربات قلمو و اثرات رنگی شعر بینظیری به آثارش میبخشد. بیگفتگوترین یا کمگویی اغلب با قطعهای موسیقی همراه است و با سکوت نقاشی و حرکت مداوم دوربین، به چشمِ wanderer تبدیل میشود که اطراف تصویر میگردد و آن را دائم تغییر میدهد. شوویزبِل با تکرارها، دائرهایِ تکراری و ارجاعاتی (ویژه به حوزههای فیلم و نقاشی) بازی میکند. او اثری هیجانانگیز خلق کرده است که ارزش کشف در قالب این مجموعه را دارد — همزمان و بهطورِ دقیقِ ساعتزنانه به ترتیبِ زمانی.
