خط داستانی
الهامگرفته از ریشارد جِفرِریز در رمان دههٔ پایانی قرن نوزدهم با عنوان «بعد از لندن»—یکی از نخستین رمانهای پساانقلابی—فیلم به عنوان نمونهٔ آزمایشی برای نمایش نحوهٔ نگاه به لندن آینده عمل میکند. شهری که دیگر وجود ندارد چگونه به نظر میرسد، در حالی که ناپدید شده است. در عوض، به جای آن باتلاق سمی وسیعی نمایان میشود که دود کهربایی و پسماندهای شیمیایی را بیرون میدهد، شعلههای آبی الکتریکی منواشده از زمین مرده سربرمیآورند. فیلم در مکانهای واقعی در میان دهانهها و معدنهای سولفور بخش آینِی در اندونزی بهتصویر کشیده میشود و تصاویر با ضبطی از هربرت رِد است که شعر «فصل پاییز جهان» او را تکرار میکند همراه است.
