خط داستانی
در خیابان اخمتلی شمارهٔ ۴ تفلیس گرجستان، ساختمانی فرسوده وجود دارد که کارگردان این مستند در آن بزرگ شده است. پس از ده سال اقامت در خارج به خانه بازمی گردد تا زندگی روزمره همسایگانش را با دوربین ضبط کند. نویسنده به آرامی داستانهای خصوصی آنان را مشاهده میکند و بررسی میکند چگونه با وجود سختیهای اقتصادی بتوانند شادی خود را بیابند، شخصیت و شوخ طبعی خود را حفظ کنند و از دل یأس هم شخصیت میآفرینند. از نظر هنری فیلم با خانه به عنوان میکروکسمی که نمایانگر جامعهٔ امروزی گرجستان است، مبنای استعارهای دارد.